goud dat dwarrelt uit de hemel
een kado van de natuur
glinstering gemaakt van bladgoud
voelt eerlijk zacht en puur
Leven in de vorm van bladgoud
dwarrelt recht in je gezicht
gevangen door wat zonnestralen
geven ze geel glinstrend licht

goud dat dwarrelt uit de hemel
een kado van de natuur
glinstering gemaakt van bladgoud
voelt eerlijk zacht en puur
Leven in de vorm van bladgoud
dwarrelt recht in je gezicht
gevangen door wat zonnestralen
geven ze geel glinstrend licht

dood gaan
is terug naar huis
waar je vandaan kwam
kom je straks weer thuis
als een tijdelijke verschijning
dool je rond op deze aard
zielsverwant van Leven
maakt jou de moeite waard

gevangen in verzinsels
verbeelden we bestaan
geloven dat het waar is
en gaan er achter aan
rennen door gedachten
van wat nog allemaal moet
geen tijd om uit te rusten
het denken houdt ons zoet
verlangen naar de stilte
waar Leven wordt gehoord
geen enkele gedachten
die dat geluid verstoord
gefluister van de wijsheid
door Leven zelf gemaakt
ze heeft de stilte nodig
die lijkt soms kwijtgeraakt

door de ogen van een kind
mag je elke route gaan
kinderen kijken zacht en mild
geven Leven nog ruim baan
Leven nu met wat er komt
en rennen dan alvast vooruit
vallen stil en blijven wachten
op het volgende besluit
roepen rechts of links
en gaan er weer vandoor
verkennen onze wegen
intuïtie volgt hun spoor
Leven nog heel jong en puur
volgen automatisch de natuur
zonder angst om te verdwalen
vrij en blij je hart op halen

beoordeeld en bekeken
raak je in jezelf gekeerd
lijf op hol begint te zweten
alles lijkt ineens verkeerd
hart gaat sneller kloppen
overstemd de kalme stroom
schouders richting hemel
lijf strak als een boom
denken gaat zich ook bemoeien
vindt dat dit zo echt niet kan
moet toch kalm en helder kunnen
roept heel luid waar is je plan
vecht of vluchten is de modus
er is nog maar één manier
lijf en Leven laten razen
als een kolkende rivier
na de onrust komt weer stilte
is de wijsheid weer ontdaan
van de stormen van veel denken
Leven heeft haar werk gedaan

net als kinderen blijven kijken
zien in alles een verhaal
verbeelding mag haar gang gaan
spreekt geheel haar eigen taal
samen spelen in de wolken
weten zonder moeite hoe
samen spelen in de hemel
kinderen kennen geen taboe
Leven hemel hier op aarde
wachten niet in de foyer
spelen is hun daaglijks Leven
kom sta op en speel maar mee

emoties zijn maar golven
jij bent de oceaan
emotion zonder e is motion
beweging in de oceaan
Leven wil graag waven
beleven is bestaan
motion in emotions
maar jij bent de oceaan

kerstballen zingen over vrede
lichtjes branden in de nacht
de boom blijft in het heden
deelt haar naalden puur en zacht
met mensen die willen versieren
tot een glinsterende droom
onder alle smuk en glamour
blijft zij gewoon een boom
eenvoudig straalt ze haar essentie
niet bewust van aardse smuk
met haar top richting de hemel
brengt ze onafhankelijk geluk

een lichtje aangestoken
voor hen die zijn gegaan
een dag om ze te missen
heel even stil te staan
bij hele mooie mensen
aan het hemelse diner
met liefdevolle wensen
voor ons nog hier bené

voor ons ligt een leegte
een onbeschreven blad
ruimte vol met kansen
contouren in het klad
glazenbol vol dromen
toekomst graag voorspeld
wat brengt vierentwintig
wie wordt er een held
in vierentwintig gaan genieten
van alles wat er komt
van lief en leed en spelen
met een glimlach op je mond
laat elke dag maar komen
we maken een verhaal
verzinnen onze dromen
en geven Leven taal