Blog

Spellen en spelen het scheelt maar één letter. Een letter die ik jaren lang zo serieus heb genomen dat ik alle lol in schrijven verloor. Vorm die gevoed door mijn omgeving altijd won van inhoud.

Pas toen ik de vorm met een korreltje zout ging nemen ontstond er plezier in spelen met spellen en betekenissen. Kwam er als vanzelf speling om vorm te laten ontstaan buiten de ooit bedachte regels.

En nog steeds buitelen de d’s en de t’s soms over elkaar heen waardoor ze niet altijd op de goede plek landen. Gaat mijn hoofd sneller dan mijn vingers kunnen typen en valt er wel eens een letter weg die dan vervolgens bij nalezen ook nog over het hoofd wordt gezien.

En wat die goede plek voor letters om te landen betreft is het grappig om te zien dat deze enkele kilometers verderop over de grens met België zowiezo heel anders landen. “Moest het niet lukken dan….” is daar heel normaal en gangbaar taalgebruik.

Moraal van het verhaal: mezelf toestaan om ‘fouten’ te maken en te spelen met spellen geeft plezier en speling aan spelling. Volg je het nog 😉🧡

Bijna altijd als er een vraag om coaching en begeleiding binnenkomt gaat deze gepaard met een lijstje doelen.

Op zich niets mis mee zolang het geen verpakking van levensthema’s zijn die van de werkgever of jezelf het sticker moet nog gefikst worden meekrijgen.

Het is deze sticker die suggereert dat er iets stuk is wat gerepareerd moet worden. Een benadering die vaak gepaard gaat met nog harder gaan werken. Gevoelens oproepen van niet goed genoeg zijn, niet kunnen voldoen aan verwachtingen van anderen of wat maatschappelijk gezien de norm lijkt te zijn.

Om dit allemaal waar te blijven maken ben je al vaak over je eigen grenzen heen gegaan en is aanpassen je tweede natuur geworden.

In mijn begeleiding verken ik graag samen een andere mogelijkheid. Gaan we ont- dekken in plaats iets toevoegen of proberen het met een nieuw kleurtje
mooier of beter te maken.

Ont-dekken is meer dan voldoende, omdat je nooit stuk bent, je hooguit in een storm van gedachten en overtuigingen het zicht op je eigen potentieel en heelheid uit het oog verloren bent.

Het speelse kind in jezelf onbewust de ruimte hebt ontnomen om een eigen dans te dansen. Je eigen-wijze pasjes niet op waarde werden geschat en je nu struikelt over je eigen voeten. Niet omdat er iets stuk of mis met je is maar omdat het steeds weer dansen van andermans aangeleerde pasjes heel veel energie kost.

Omdat je hoofd dit al heel lang vergoeilijkt terwijl de rest van je lijf wat anders fluistert en langzaam steeds luider van zich laat horen. Honger heeft en schreeuwt om weer te mogen houden van jou eigen-wijze speelse pasjes.

Doelen transformeer ik daarom graag samen met je in een vindtocht naar speelruimte die resultaten overbodig maken. Naar beweging waarin je hele lijf weer met en zonder woorden mee mag spelen. Naar inzichten in de werking van de menselijke ervaring waarin doelen vanzelf oplossen.

Resoneert dit bij jou? Weet je welkom 🧡