donkere wolken aan de luchten
gewoon maar even blijven staan
niet meer vechten niet meer vluchten
vertrouwen dat ze ook vanzelf weer gaan
buien regenen je wangen
het gemoed zit er doorheen
vraagt wat tijd om op te laden
even met jezelf alleen
Leven dat kent alle kleuren
van diep grijs tot hemels blauw
laat je voelen en beleven
licht maar soms ook grijs en grauw
weten dat je nog steeds heel bent
je essentie gaat nooit stuk
raakt verstopt onder gedachten
is er stil onzichtbaar zonder smuk
Buien
