Categorie: Uncategorized

Een maand lang mocht ik bij jou wonen,delen in jouw magische bestaan. Iedere dag weer anders,
en toch altijd vertrouwd.

Je golfslag draagt het geluid van de branding, waarmee je laat weten dat je er bent, altijd bent geweest
en altijd zult zijn. Je reist mee in de oren van wie wil horen en vult een vredige, stille leegte die alles overstemt.

Je geeft ruimte om te spelen
op een eindeloze vlakte, om bij veranderend getij weer weg te spoelen wat in dat spel mocht ontstaan. Zo laat je ons ieder moment opnieuw creëren, in het besef dat ook dat weer zal vergaan.
Je daagt ons uit te genieten van het moment, zonder het resultaat te willen vasthouden.

Je brengt verkoeling wanneer de zon haar stralen voluit laat schijnen
en de huid dat soms als te warm ervaart. Je legt zout op onze lippen
om ons jouw eigenheid te laten proeven.

Je spuugt de huisjes van jouw bewoners op het strand:
schelpen in alle vormen, kleuren en maten, een schat voor strandgasten
die zoeken en vinden.

Je draagt surfers en zeilers
die spelen met de wind. Je voedt onze illusie dat de zon ondergaat en schenkt ons dagelijks een nieuw palet van schitterende kleuren: zachtroze, paars, oranje en goudgeel.

Lieve zee,

dank voor je gastvrijheid,
voor elke dag een
nieuw spel van bestaan.

✨️🧡

Terwijl de zon ons nog verwarmt met haar zomerse stralen fluistert de herfst alvast haar komst. De eerste kleuren worden zichtbaar en als je goed luistert hoor je bomen heel langzaam de pracht die ze met veel plezier gedragen hebben loslaten. De wind speelt met vallend blad en voert haar met een ritselend geluid mee naar de grond als humus voor de aarde waarin de bomen verder mogen groeien.

Mooi hoe de natuur ons voorleeft hoe menszijn en Leven werkt. Een hogere intelligentie, de bron, het goddelijke, universele Levensenergie, het maakt haar niet uit hoe ze genoemd wordt, want ze bestaat voorbij taal en woorden. Als een gevoel of iets nog klopt of niet meer klopt. Als beweging die energie laat stromen en stilstaan wanneer het daar tijd voor is.

Bomen vechten daar niet tegen, doen geen pogingen om hun pracht en praal vast te houden. Kennen geen angst voor verlies of dood. Ze bewegen mee met het ritme van de seizoenen waarin ontluiken, bloeien, vergaan en in stilte voorbereiden op een nieuwe ronde als een natuurlijk verloop van het Leven wordt ervaren en gevolgd

De wijsheid van de natuur, we kunnen nog zoveel van haar leren als we mee durven spelen en ons hart ervoor open stellen 🧡

De laatste weken voor de vakantie stonden zowel privé als qua werk in het teken van een kettingbotsing met waarden waar ik als mens voor wil blijven staan. Situaties waarin de oefening van het verdragen alle grenzen probeerde op te rekken. Mijn denkende hoofd een verhalenmachine werd in een bijvoorbaat kansloze missie tot het terugkrijgen van enige grip en controle. Mijn innerlijk theater componeert ondertussen een emotionele symfonie van alle energieën die ik uit mijn omgeving absorbeer. Weken waarin het zoute water in mijn ogen hoog zit en de stroom van Levensenergie doodslaat als het schuim van bier in een te vet glas.

Het heeft een paar weken geduurd voor ik me weer echt thuis voel bij mezelf, bij mijn eigen energie en voor mij essentiële waarden. De stroom van het Leven zelf weer kan voelen, zoveel wijzer als wij ooit zullen zijn. Dankbaar voor lieve mensen in mijn omgeving die bellen voor een wandeling, een knuffel en hulp bij het ‘even’ omzetten van mijn website. Luisterende oren die afleiding en ruimte geven voor meer alleentijd. En dat allemaal zonder intenties om iets te moeten fiksen. Want er hoefde niets gefikst, er mocht vooral gelaten en geluisterd. Aanwezig blijven, voorbij de inhoud van de door mijn hoofd uit frustratie gemaakte verhalen.

Een reisje, alleen naar een voor mij nog onbekende stad bracht ook veel afleiding en ander denken en daarmee een ander muziekstuk in mijn innerlijk theater. Het onbekende wat even alle aandacht opeist en mijn denkvermogen richting een praktische inzet navigeert. Welke gate, welke tram, welk hotel en hoe kom ik daar. De vindtochten naar bezienswaardigheden, de verbazing en verrassingen over andere gewoonten en gebruiken. Ze laten me weer beseffen en voelen dat alles wat we ‘gewoon’ zijn gaan vinden alleen bestaat bij de gratie van het denken. Dat we altijd Leven in de beleving van het denken, en ‘gewoon’ dus ook altijd per persoon, land en werelddeel zal verschillen.

Inmiddels ben ik geland op mijn vertrouwde plek aan zee, voor mij het beste medicijn om weer voorbij (te)veel(geloofd)denken te komen.Het eeuwige geruis van de branding, de soms ruwe en dan weer kalme golven die bestaan uit hetzelfde water. De weidsheid van de zee die het besef van eindeloosheid weer even heel tastbaar maakt. Mijn voeten die slenteren in datzelfde water, het zand wat plakt. Samen nodigen ze uit tot verstillen, vertragen, voelen wat (echt belangrijk) IS. Wat ik mag blijven koesteren en wat ik los mag laten. Terug naar speelruimte voor het Leven zelf, terug naar de essentie: speels liefhebben, de rest is ruis…….. 🧡

Ze zijn nog niet ingestapt of de kleine wurmt zich uit de buggy. Naast mijn zitplaats is een opstapje waar je staand naar buiten kunt kijken. Een uitnodigende blik in zijn richting is voldoende om zijn ogen te laten schitteren. Een moment later staat hij naast me, zijn handen en neus tegen het raam gedrukt. Mijn hand in zijn rug om te voorkomen dat hij zijn evenwicht verliest in de schommelende tram.

Enjoy Live
Feel Good
Have Fun

Het staat op de rug van de kleine onbekende man. ‘Veel mensen hé ‘ zegt hij wijzend naar de drukte om ons heen. Zijn onbevangenheid, de helder blauwe ogen waarmee hij me zonder enige terughoudenheid recht aankijkt ontroeren en toveren een grote lach om mijn gezicht. Vol vertrouwen leunt hij tegen mijn hand als de tram een bocht maakt.

Zo vanzelfsprekend als contact gelegd, wordt ze ook weer verbroken op het moment dat de tram stopt. Zijn aandacht weer nodig en gericht op uitstappen voor een speelse dag aan zee.

De glimlach van dit klein ontmoeten neem ik mee mijn dag in en hoop dat de kleine man zijn onbevangenheid mag behouden. Dat hij ook als het T-shirt hem straks niet meer past nog steeds de boodschap van enjoy live, feel good en have fun in ere houdt als kado van het Leven voor zichzelf en zijn omgeving 🧡