Herfst

geen benul van te gaan sterven
geeft de herfst kleur aan de dood
heeft geen zorgen wie gaat erven
viert het bruin groen geel en rood 

kijkt verbijsterd naar de mensen
vechtend tegen hun natuur
denken eeuwig aards te leven
zien de dood als koud en guur 

zijn vergeten licht en Leven
in veel denken kwijtgeraakt
geen benul meer dat het universum

alles weer onsterfelijk maakt