De slaap ze doet haar eigen ding. Droomt gescheiden werelden bij elkaar. Plaatst het verleden in het heden en regelt afspraken tussen de levende en de doden.
Soms lijkt ze net een grabbelton van stukjes verhaal. Ze graait wat bij elkaar schudt een keer en voilà de spelers worden moeiteloos in ander theaterstuk geplaatst.
De nacht maakt contacten voorbij de dood mogelijk omdat ze zich niets aantrekt van de illusie van tijd en ruimte. Het leidt soms tot verassende ontmoetingen die heel echt aanvoelen.
Bekende uit het Leven komen langs in andere contexten. Mensen die elkaar bij daglicht nog nooit hebben gezien worden in de nacht zomaar vrienden van elkaar.
De dromenschudder viert iedere nacht een eigen feestje in een poging verwarring te zaaien in een dagelijks Leven wat zo gestructureerd en geordend lijkt.
Ze speelt het spel van onmogelijkheden en grenzen met verve. Maakt chaos, schept verwarring, brengt angst en plezier en graait nog maar eens in de ton voor een nieuwe stukjes verhaal.
Bij het ontwaken voelt de dromenschudder zich vaak heel even gezien om vervolgens snel weer naar de achtergrond te verdwijnen. Een plek vanwaaruit ze onzichtbaar blijft schudden aan de dromen van een nieuwe dag.
🧡