In een gesprek met begeleiders en verwanten van mensen met een ernstige verstandelijke beperking en moeilijk verstaanbaar gedrag, vertelde een begeleider dat één van zijn cliënten ranja in de koffie wilde. Dit mocht van hem wel maar van zijn collega’s en leidinggevende niet.
Wat is er mis met ranja in de koffie? Het hoort niet en dat doe je niet zijn de argumenten voor het verbod. Ik vraag me af of dit ook geldt voor cointreau, amaretto en andere zoete likeuren die te kust en te keur bij of in de koffie worden geserveerd.
Hoort het niet of is de combinatie van koffie en ranja een vreemde eend in de bijt van onze vertrouwde en bekende concepten en gedachtenpatronen. Denken we alleen maar dat het niet lekker kan zijn en daarmee voelen en proeven we het al bijna….grrrrr.
Dan voelt cointreau toch vertrouwder, bekender en veiliger. Op een volgend feestje ga ik het eens uitproberen. Misschien wel even lekker als cointreau, veel goedkoper, en minder risico op een ‘kater’ mocht de combi in de smaak vallen.
